ಸಮಾಜ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವ ಘಟನೆ: ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕಿಗೆ ಹೆರಿಗೆ – ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೇ ಹೆತ್ತವರು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ?
ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೇ,
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನನ್ನೂ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ, ಈಗ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವವರಿಂದಲೇ ಅವರ ಬದುಕು ಹಸಿಗೆಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯಗಳು ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿವೆ.
ಇಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ದುರದೃಷ್ಟಕರ, ಆಘಾತಕಾರಿ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಸಮಾಜವೇ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವ ಘಟನೆ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕೇವಲ 14-15 ವರ್ಷದ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಬಾಲಕಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲೇ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ವಂತ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗನಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಈ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿ, ಕೊನೆಗೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನೋವನ್ನು ನುಂಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲೇ ಹೆರಿಗೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ವಿಷಯ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿತ್ತು.
ಈ ಘಟನೆ ಸದ್ಯ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನದ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದೆ.
1. ಘಟನೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ: ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹುದುಗಿದ್ದ ಕಾಮಪಿಶಾಚಿ
ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನೊಂದ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕಿಯ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಿದ್ದು ಹೊರಗಿನವರಲ್ಲ. ವರಸೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಅಣ್ಣನಾಗಬೇಕಾದ ಸ್ವಂತ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗನೇ ಈ ಕೃತ್ಯದ ಹಿಂದಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಆರೋಪಿ. ಈತ ಬಾಲಕಿಯ ಅಪ್ರಾಪ್ತತೆಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಿದ್ದರಿಂದ ಬಾಲಕಿ ಗರ್ಭಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಮಪಿಶಾಚಿಗಳು ಬಾಲಕಿಯರಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. “ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಅಥವಾ ಈ ವಿಷಯ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಅವರು ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ.
14-15 ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತಮಗಾಗುವ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನೋವಿನ ಜೊತೆಗೆ, ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಇಡೀ ನೋವನ್ನು ತಾವೊಬ್ಬರೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ.
2. ಹೆತ್ತವರು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ಇಡೀ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಕ್ರೋಶ ಮೂಡಿಸುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಬಾಲಕಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿಷಯ ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಜೀವವನ್ನು ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಭಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?
ಪ್ರಶ್ನೆ 1 – ಹೆತ್ತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ?
ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಸತತ ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಇತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ 7 ಅಥವಾ 8ನೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ದೈಹಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ದಿನವಿಡೀ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹೆತ್ತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಮಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ತಾವೂ ಕೂಡ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೇ?
ಪ್ರಶ್ನೆ 2 – ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ರಜೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಬಾಲಕಿ ಮತ್ತೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗೆ ಬಂದು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ವಾರ್ಡನ್ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅಡುಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೂ ದಿನದ 24 ಗಂಟೆಯೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಸಹಪಾಠಿ ಸ್ನೇಹಿತರಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕಿ 9 ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಅನುಮಾನವೂ ಬಾರದೇ ಇದ್ದದ್ದು ಅವರ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನದ ಪರಮಾವಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ 3 – ನಿಯಮಿತ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸರ್ಕಾರಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ (Health Checkup) ನಡೆಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕನಿಷ್ಠ ತಪಾಸಣೆಯೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾದ ತಿಂಗಳು ತಪ್ಪುವುದು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಾಕರಿಕೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು – ಇವುಗಳನ್ನು ವಾರ್ಡನ್ ಅಥವಾ ಆರೋಗ್ಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಿತ್ತು.
3. ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆರಿಗೆಯ ಭೀಕರತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಟ್ರಾಮಾ
14-15 ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸು ಎಂದರೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಮಗುವಾಗಿಯೇ ಇರುವ ಹಂತ. ಇಂತಹ ಪುಟ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವುದು ಮತ್ತು ಹೆರಿಗೆಯ ಭೀಕರ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎರಡಕ್ಕೂ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.
ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಈ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಸವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನೋವನ್ನು ಕೂಡ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಧ್ವನಿ ಹೊರಡಿಸದೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇಂತಹ ಅಪ್ರಾಪ್ತೆಯರು ಸಮಾಜದ ಭಯಕ್ಕೆ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಗಳಲ್ಲೇ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಎಸೆಯುವ ಅಥವಾ ಸಾಯಿಸುವ ಘಟನೆಗಳು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಬಾಲಕಿಯ ಜೀವಕ್ಕೇ ಕುತ್ತು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಸದ್ಯದ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಬಾಲಕಿ ಮತ್ತು ಮಗು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಾನಸಿಕ ಟ್ರಾಮಾ ಅವರ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.
4. ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ: ಪೋಕ್ಸೋ (POCSO) ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಕೇಸ್ ದಾಖಲು
ಯಾವಾಗ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿ ಹೆರಿಗೆಯಾಗಿ ವಿಷಯ ಇಡೀ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಿತೋ, ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾನೂನು ಇಲಾಖೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ.
ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕಿಯ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಿದ ಆಕೆಯ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗನ (ಅಣ್ಣನ ವರಸೆ) ವಿರುದ್ಧ ಪೋಕ್ಸೋ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ (POCSO – Protection of Children from Sexual Offences Act) ಕಠಿಣ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪೋಕ್ಸೋ ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಕಾರ:
-
ಅಪ್ರಾಪ್ತರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಲೈಂಗಿಕ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಜಾಮೀನು ರಹಿತ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯ ನಿಯಮವಿದೆ.
-
18 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ 7 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜೀವಾವಧಿ ವರೆಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬಹುದು.
-
ಬಾಲಕಿಗೆ ಗರ್ಭಪಾತ ಅಥವಾ ಹೆರಿಗೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಮತ್ತು ಆರೋಪಿಯ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ವಿರುದ್ಧವೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
5. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠಗಳು
ಶಿರಸಿಯ ಈ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಪರಾಧದ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲ, ಇದು ಇಡೀ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇದರಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.
ಪಾಠ 1 – ಮನೆಯವರನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಂಬಬೇಡಿ
ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಪರಿಚಿತ ಕಾಮಪಿಶಾಚಿಗಳಿದ್ದಾರೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪು. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಶೇಕಡಾ 80 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪ್ರಾಪ್ತರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಸ್ವಂತ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಮಾವ, ಅಣ್ಣ, ಅಥವಾ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಹೆದರಿಕೆ ಬೇಡ, ಆದರೆ ಜಾಗರೂಕತೆ ಇರಲಿ.
ಪಾಠ 2 – ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತತೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ
ನಿಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು:
-
ಹಠಾತ್ತನೆ ಮೌನವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ
-
ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರೆ
-
ಅವರ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ
-
ಸ್ಕೂಲ್ ಅಥವಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗೆ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ
ತಕ್ಷಣ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿ. ಅವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ತಮಗಾಗುತ್ತಿರುವ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾವಾಗಲೂ “ನಿನಗೇನಾದರೂ ತೊಂದರೆ ಆದರೆ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇವೆ” ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರಿ.
ಪಾಠ 3 – ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಕಠಿಣವಾಗಲಿ
ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗಳ ವಾರ್ಡನ್ಗಳು ಕೇವಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಗೂ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.
-
ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬೇಕು.
-
ಮಕ್ಕಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸಹಜ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ತಕ್ಷಣ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬೇಕು.
-
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿರಬೇಕು.
-
ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೌನ್ಸಿಲರ್ ಅನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು.
ಪಾಠ 4 – ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ‘ಗುಡ್ ಟಚ್, ಬ್ಯಾಡ್ ಟಚ್’ ಕಲಿಸಿ
ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ಪರ್ಶ ಸರಿ, ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. “ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು” ಎಂಬ ಸರಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಅತ್ತೆ, ಮಾವ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಅಣ್ಣ – ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ತಪ್ಪು ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿದರೆ “ಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಲು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣ ತಾಯಿ/ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಬೇಕು.
ಪಾಠ 5 – ಸಮಾಜ ಮೌನವಾಗಿರಬಾರದು
ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯಲ್ಲಿ, ಸಂಬಂಧಿಕರಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಡಿ. ತಕ್ಷಣ ಸ್ಥಳೀಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ (Child Welfare Committee) ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ. ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ (1098) ನಲ್ಲಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಒಂದು ಕರೆ ಅಮಾಸುಕರಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಜೀವ ಉಳಿಸಬಹುದು.
6. ಈ ರೀತಿಯ ಘಟನೆಗಳು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗದಿರಲು ಕೆಲವು ಸಲಹೆಗಳು
ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗಳಿಗೆ:
-
ಲಿಂಗ ಆಧಾರಿತ ಕಿರುಕುಳ ಕುರಿತು ಜಾಗೃತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನಡೆಸಬೇಕು.
-
ಗೌಪ್ಯ ದೂರು ಸಂದರ್ಶನ (Anonymous Complaint Box) ಇರಬೇಕು.
-
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಸಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು (ಗೌಪ್ಯತೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು).
-
ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಸಭೆ ನಡೆಸಿ, ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು.
ಪೋಷಕರಿಗೆ:
-
ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿ, ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಪೋಷಕರಲ್ಲ.
-
ಮಕ್ಕಳ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಅವರು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ.
-
ಮಕ್ಕಳ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಿ, ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಕಟ್ಟುಪಾಡು ಬೇಡ.
-
ಮಗು ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ, ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. “ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಡೆಗಾಣಿಸಬೇಡಿ.
7. ಆಗಾಗ ಕೇಳಲಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು (FAQ)
ಪ್ರಶ್ನೆ 1: ಮಗು ತಪ್ಪು ಸ್ಪರ್ಶದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಪೋಷಕರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಉತ್ತರ: ಮಗುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿ. ಅವನು/ಅವಳು ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಗಳಿ. ಆರೋಪಿ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಲು ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ. ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ (1098) ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಮಗುವಿಗೆ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ.
ಪ್ರಶ್ನೆ 2: ಪೋಕ್ಸೋ ಕಾಯ್ದೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದೂರು ದಾಖಲಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?
ಉತ್ತರ: ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ. ಮಹಿಳಾ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮುಂದೆ ಬಾಲಕಿಯ ಹೇಳಿಕೆ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣಾ ಘಟಕ ಅಥವಾ ಜಿಲ್ಲಾ ಕಾನೂನು ಸೇವಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.
ಪ್ರಶ್ನೆ 3: ಅಪರಾಧಿ ಸಂಬಂಧಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ದೂರು ಕೊಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಉತ್ತರ: ಆ ಸಂಬಂಧಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಬಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದಷ್ಟೂ ಅವನ ಅಪರಾಧ ದೊಡ್ಡದು. ಸಮಾಜದ ಮಾತಿಗೆ ಹೆದರಿ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ಅಪರಾಧಿ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೂ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಸಮಾಜದ ಭಯ ಎರಡನೆಯದು. ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿರಿ.
ಪ್ರಶ್ನೆ 4: ಶಾಲೆ/ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿದರೆ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ?
ಉತ್ತರ: ಹೌದು. ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಘಟನೆ ನಡೆದಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಸಹ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಜಿಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣಾ ಘಟಕ (DCPU) ಗೆ ದೂರು ನೀಡಬಹುದು.
8. ತೀರ್ಮಾನ – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ
ಬಾಲಕಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಈ ಭೀಕರ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಮತ್ತು ಆಘಾತದ ಕಲೆಗಳು ಆಕೆ ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕಾಮಪಿಶಾಚಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಲೇಬೇಕು. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ ಮಗುವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಪೋಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಜಾಗೃತರಾಗಿರಬೇಕು.
ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ನೆನಪು: “ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ಅಪರಾಧಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು – ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿ, ನೆರೆಯವನು, ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಪರಿಚಿತಸ್ಥ. ಜಾಗೃತಿಯೇ ರಕ್ಷಣೆ.
ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ:
-
ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ. ಅವರ ದಿನಚರಿ ತಿಳಿಯಿರಿ.
-
“ಗುಡ್ ಟಚ್, ಬ್ಯಾಡ್ ಟಚ್” ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಸಿ.
-
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಿರಿ.
-
ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನ ಬಂದರೆ, ಮೌನವಾಗದೆ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.
ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್: 1098 (ಯಾವುದೇ ಮಗುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದರೆ, ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದರೆ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ.)
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಈ ದುರಂತ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ.